Kendini Sevmek...

                                                                                               SafirAn

Kendinden başka herkesi sevmek en kolayıdır…
En zoru kendini sevmek…

Başka herkese şefkat beslemek kolaydır.
Ağlayan bir çocuğun sesini duymak, gözyaşlarını silmek, ona her şeyin yolunda olduğunu söylemek…
 

Ona yaşamın harika olduğunu söylemek…
En zoru kendi içinde ağlayan içsele çocuğun sesini duymaktır,

en zoru onun gözyaşlarını silmek, ona her şeyin yolunda olduğunu söylemek…
Ve yaşamın muhteşem bir deneyim olduğunu söylemek…
 

Başka herkese doğru ya da yanlışın olmadığını söylemek kolaydır
En zoru kendi içindeki doğru ve yanlışların ötesine geçmektir…
En kolayı Başkalarına koşulsuz sevginin affetmek olduğunu söylemektir,
En zoru herkesi ve her şeyi affetmek ve daha da zoru kendini affetmektir,

Kendinden kendine...

 SafirAn

kendine karışmaya başladığında,  

dansın sadece kendinle olduğunu,
daima kendi şarkını söylediğini,
duyduğun tüm melodinin sen olduğunu,
baktığın tüm aynaların sen olduğunu
anladığında,
bileceksin; bu senin dünyan...
 

içinde olan dünyanın, ve dışında olan dünyanın yansımaları keşisecek...
içinden ışımaya başlayacak tüm dünyana yayılan...
 

birileri görüyor mu diyeceksin önce,
bakınacaksın etrafa,
ışıyorsun ve birilerinin farkedip farketmediğini farketmeye çalışacaksın,
varlığının merkezinde dansediyorsun,
varlığının merkezinde şarkı söylüyorsun,
fardediyorlar mı dışardan bakan dünyalar, farketmeye çalışacaksın...
 

"Ben buradayım ve bunu Biliyorum." Bu başlangıçtır, bu sondur. " Ben, şimdi Ben'i Biliyorum"

SafirAn

Bu en zorudur. Yaşamın içinde devam edegelen her durumda, zamansız olabilmek.

Eski bilinç sana kendi zorunluluk anlayışını dayatır. Oysa sen özgür olmak, kanatlarınla rüzgârlar yaratmak, gezgin olmak istersin.

Bir sebebe - nedene dayalı hayatı terk etmeyi seçmişsindir. Oysa çevren, sevdiklerin, hayatın gerekliliği dediğin ödemelerin, hala etrafında, o aman vermez dansı devam ettirmektedirler.

Öyleyse ne yapacaksın, nasıl olacakta sen tüm bunların arasında, altında ya da yanında dururken, kendin olan o tanrısal Meleği deneyimleyeceksin.

Çok kolay, bu çok kolay:))

Bir yerden, bir biçimde kendini sevmeye başlayacaksın. Tüm bu var olan kargaşa ya da kasvetli hayatta kalma mücadelesi ile hiç ilgi kumadan, olanları kendini sevmenin testi ya da ölçüsü haline getirmeden.