Bilgelik, sevgi ve farkındalık dolu sözcükler, siz onları yaşam gerçekliğinizin an be an deneyimlenen pratiği haline getirmediğiniz sürece, sahte benliğinizi besleyen kırıntılara dönüşürler.
Işık kırıntıları peşinde koşan spiritüel benlik, siz farkında olmaksızın karanlıkta kalan bir veçheniz haline gelir.
Bir dönem sizi yükselten söylemler, artık sizin için daha çok peşinde koşmanızı, daha fazla aramanızı, daha fazla okumanızı, araştırmanızı, bu yönde besleneceğiniz dostluklara sığınmanızı gerektiren bir zorunluluk haline gelir.
İnsan bu şekilde sahte bir spiritüel benlik sahibi olur ve bundan beslenir hale gelir. İçsel gerçeğini bu şekilde dışsallaştırır ve bundan bir kimlik yaratır. Ve gün gelir tüm bunlar artık onu doyurmaz.
Evrenden ona yansıyan öz benliğinin işaret levhaları, benliği yüzleşmekten kaçtığı karanlığına yöneltir.
